Mozzarella
Mozzarella is een verse Italiaanse stretchkaas met een zachte, melkachtige smaak, onmisbaar op pizza en in de Caprese salade.

Mozzarella is een van de meest geproduceerde kazen ter wereld, maar de originele variant uit de Campania regio in Zuid-Italië staat ver af van de fabrieksversies die wereldwijd verkrijgbaar zijn. De naam komt van het Italiaanse werkwoord “mozzare”, wat snijden of afknijpen betekent, een verwijzing naar de manier waarop de kaasmaker met de hand stukken van de wrongel afsnoert tijdens het productieproces.
Soorten mozzarella: koemelk, di bufala en burrata
Mozzarella van koemelk (fior di latte). De meest gangbare variant, en wat je in de supermarkt meestal als bolletje in pekel koopt. De smaak is mild, fris en neutraal, waardoor deze mozzarella in veel gerechten past. Daarnaast bestaat er een steviger blok of geraspte mozzarella van koemelk, die verder is uitgelekt en bedoeld is voor de oven.
Mozzarella di bufala. Gemaakt van de melk van waterbuffels. Buffelmelk bevat bijna twee keer zoveel vet als koemelk, wat de kaas romiger en voller maakt, met een licht zure ondertoon. Mozzarella di bufala campana heeft een beschermde oorsprongsbenaming (DOP) en komt uit afgebakende gebieden in Campania, Lazio, Apulië en Molise. Ze is zachter en vochtiger dan fior di latte en duurder, dus je proeft haar het best rauw.
Burrata. Een zakje van mozzarelladeeg, gevuld met stracciatella: rafels mozzarella gemengd met room. Burrata komt uit Apulië en wordt meestal van koemelk gemaakt. Snijd je hem open, dan loopt de romige vulling eruit. Burrata is de meest bederfelijke van de drie en hoort niet in de oven: warm wordt de vulling vettig en verliest ze haar frisheid.
Wil je de ene door de andere vervangen, of zoek je een alternatief voor mozzarella in een gerecht, kijk dan in de gids kaas vervangen.
Mozzarella in de oven of vers eten
Welke mozzarella je kiest hangt af van wat je ermee doet. Verse mozzarella, zowel van koemelk als mozzarella di bufala, bevat veel vocht. In de oven lekt dat vocht eruit en krijg je een waterige laag op je pizza of ovenschotel. Mozzarella voor de oven is verder uitgelekt en heeft een lager vochtgehalte: ze smelt gelijkmatig, trekt lange draden en kleurt mooi bruin zonder te verwateren.
Gebruik je toch verse mozzarella in de oven, scheur hem dan in stukken en laat die een half uur uitlekken op keukenpapier. Op pizza leg je verse mozzarella het best pas de laatste minuten op de bodem, zodat hij smelt maar niet uitdroogt of verbrandt. Meer over hoe kaas zich gedraagt bij verhitting lees je in de gids kaas smelten.
Rauw eet je juist de verse soorten: fior di latte, mozzarella di bufala en burrata. Haal ze een half uur voor het serveren uit de koelkast. Koude mozzarella mist de volle melkachtige smaak.
In de keuken
De Caprese salade, met tomaat, verse mozzarella en basilicum, is de beroemdste bereiding. Mozzarella in carrozza, ingepaneerd en gebakken in olijfolie, is een Napolitaans straatgerecht dat laat zien hoe veelzijdig deze kaas is. Op pizza zorgt mozzarella voor de klassieke rekdraadjes. In pasta-ovenschotels en lasagne geeft het een romige, smeltende laag.
Mozzarella bewaren
Verse mozzarella bewaar je in de koelkast, in de eigen pekel. Giet het vocht niet weg zolang er kaas over is: zonder pekel droogt de buitenkant uit en wordt de textuur rubberig. Is de pekel op, gebruik dan water met een snufje zout in een afgesloten bakje. Een geopend bolletje gebruik je binnen twee tot drie dagen. Burrata houdt het korter: eet hem bij voorkeur op de dag van aankoop en uiterlijk een dag na opening.
De drogere mozzarella voor de oven blijft luchtdicht verpakt in de koelkast ongeveer een week goed. Invriezen kan alleen voor mozzarella die je daarna in de oven gebruikt: na het ontdooien is de kaas korrelig en verliest hij vocht, wat rauw tegenvalt maar gesmolten nauwelijks opvalt. Verse burrata vries je niet in.





